De prijsdalingen voor zon-PV systemen in de laatste 10 jaar is enorm. Om deze reden heeft zonnestroom inmiddels in landen rond de Middellandse Zee de ‘grid parity’ bereikt. Dat betekent dat in landen als Griekenland en Spanje grootschalige zon-PV installaties al concurrerend zijn aan productie van stroom op basis van fossiele brandstoffen.

De grens van de ‘grid parity’ zal nog verder opschuiven naar het Noorden. De verwachting is dat uiterlijk in 2025 ook in Nederland de zonnestoom competitief kan zijn. Dit is vanzelfsprekend niet alleen afhankelijk van de kostprijsontwikkeling van zon-PV, maar ook van de kostenontwikkeling van traditionele energiebronnen. Deze laatste worden mede bepaald door de beprijzing van de CO2-uitstoot. In het Verenigd Koninkrijk (UK) bijvoorbeeld is grijze stroom relatief duur door de daar ingevoerde Carbon Tax. Mede hierdoor worden er in de UK steeds meer zonnestroom-projecten gerealiseerd op basis van een ‘Power Purchase Agreement (PPA)’ aan grootgebruikers. Dit kan een Private PPA zijn, waarbij rechtstreeks wordt geleverd aan de klant, of een Corporatie PPA, waarin zonnestroom administratief wordt geleverd aan een bedrijf. In Spanje en Portugal worden inmiddels alle nieuwe grootschalige zon-projecten gebaseerd op dergelijke leveringscontracten.

Ook Nederland zal zich moeten voorbereiden op een periode zonder SDE+-subsidie. Ook hier zullen  langjarige contracten komen tussen een exploitant van (grootschalige) zon-PV-installaties en een afnemer. Dit kan via een (eigen) dakinstallatie, maar zal voor een belangrijk deel ook moeten komen van zonneparken op water en land. Er zijn al een groot aantal bedrijven dat publiekelijk heeft aangekondigd via PPA-contracten zijn stroomvoorziening te willen regelen. Het is echter merkwaardig dat de overheden hierin achter blijven, terwijl zij juist bij uitstek zich zouden kunnen vastleggen op langlopende energiecontracten.

Mijn pleidooi is daarom dat de Rijksoverheid, de provincies, gemeenten en waterschappen zich zouden committeren om voor 2025 een groot deel  (b.v. 50%) van hun energiebehoefte via PPA’s voor duurzame energie (wind, zon en biomassa) vast te leggen. Zij zouden daartoe tenders kunnen uitschrijven op basis van een prijs per kWh over 10-15 jaar. Hierbij kunnen zij gebruik maken van hun eigen grondpositie (of waterpositie). Voor de goede orde het gaat hierbij om projecten die geen subsidie krijgen en de SDE+ kan daarmee worden ingezet voor andere projecten.